Włosy

Sennik · Ciało

Włosy

Włosy to w wierzeniach słowiańskich siła i zdrowie — a sen o nich mówi o tym, ile ich masz.

Opowiedz o tym śnie

Trzy pytania. Nie zwiększają trafności — zawężają, która z tradycyjnych interpretacji pasuje do Twojego snu.

Co się z tym działo?
Jaki był ton tego snu?
Kiedy się obudziłaś?

Co notuje tradycja

Włosy długie i gęste zapowiadały zdrowie i powodzenie, wypadające — utratę sił albo majątku. Warkocz był w kulturze ludowej znakiem stanu: panieński splot, rozpuszczone włosy panny młodej, chusta mężatki. Dlatego sen o włosach czytano także jako sen o pozycji, nie tylko o zdrowiu.

Poza Polską

Grecy wiązali włosy z siłą życiową, tradycja bliskowschodnia z honorem i wstydem. Wspólny jest wątek zależności: włosy to coś, co rośnie z człowieka i o nim świadczy.

Co zmienia kontekst

Tradycja rozróżniała przypadki i często czytała je odwrotnie. Tam, gdzie żadnego rozróżnienia nie notuje, piszemy to wprost zamiast dopisywać wróżbę.

Wypadające włosy

Wariant najczęściej wyszukiwany i najostrzej czytany — tradycja wiązała go z chorobą albo utratą majątku. Zanim jednak sięgniesz po wykładnię, warto sprawdzić, czy nie odpowiada mu coś na jawie: zmęczenie albo realna zmiana we włosach.

Włosy długie i gęste

Zdrowie i powodzenie. Wariant jednoznacznie pomyślny i najlepiej udokumentowany.

Siwe włosy

Mądrość albo zmartwienie — zależnie od tego, czy śniący był z nich zadowolony. Jeden z niewielu przypadków, w których tradycja pytała wprost o odczucie.

Czesanie i splatanie włosów

Obraz dbania o siebie, i tak też czytała to tradycja. Warkocz był przy tym znakiem stanu — panieńskiego, weselnego albo mężatki.

Co dopisały senniki internetowe

Senniki rozdzielają kolory i długości na osobne wróżby. Tradycja rozróżnia włosy obfite i wypadające, a poza tym warkocz jako znak stanu.

Gdzie to sprawdzić

Nie podajemy numerów stron, bo hasła piszemy z ogólnej znajomości polskiej etnografii, a nie przepisując zdania z konkretnych akapitów — przypis stronicowy byłby fałszywą precyzją. Poniżej prace, w których ten materiał jest zebrany i w których można go zweryfikować.

  • Oskar Kolberg, Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, tańce i melodie, 1857–1890 Trzydzieści trzy tomy zapisów terenowych z całej Polski. Podstawowy zbiór, w którym notowane są gusła i przesądy — także senne.
  • Kazimierz Moszyński, Kultura ludowa Słowian, t. II: Kultura duchowa, 1934 Praca porządkująca słowiańskie wierzenia, w tym wróżebne odczytywanie snów i znaków. Pokazuje, co jest wspólne Słowiańszczyźnie, a co lokalne.
  • Jerzy Bartmiński (red.), Słownik stereotypów i symboli ludowych, wydawany od 1996 Współczesne opracowanie ludowej symboliki, hasło po haśle, z przypisami do źródeł. Najlepsze miejsce, żeby sprawdzić pojedynczy symbol.
  • Henryk Biegeleisen, Wesele, 1928 Obrzęd weselny z jego symboliką: warkocz, wieniec, przejście panny w mężatkę.
  • Artemidoros z Daldis, Oneirokritika (Rozważania o snach), II w. n.e. Najstarszy zachowany sennik europejski i źródło większości wykładni, które nazywamy „greckimi”.
  • tradycja przypisywana Ibn Sirinowi, Tafsir al-ahlam (Wykład snów), od VIII w. Podstawa sennika arabskiego i bliskowschodniego. Autorstwo jest sporne — to raczej narosła tradycja niż jedna książka.

Inne sny — ciało

Sen pokazuje obraz. Karty odpowiadają na pytanie

Jeśli ten sen wraca, to zwykle znak, że sprawa jest otwarta. Rozkład pozwala zapytać o nią wprost.

Tarot — 3 karty