Sennik · Ciało
Krew
Krew we śnie oznaczała w polskiej tradycji rodzinę — dosłownie, przez pokrewieństwo, a nie przez ranę.
Opowiedz o tym śnie
Trzy pytania. Nie zwiększają trafności — zawężają, która z tradycyjnych interpretacji pasuje do Twojego snu.
Odczytanie
Co notuje tradycja
Zbiory notują krew jako znak spraw rodzinnych: „krew nie woda”. Krew własna odnosiła się do najbliższych, cudza do dalszych krewnych. Właśnie dlatego krew przy wypadającym zębie rozstrzygała, kogo dotyczy tamten sen — obecność krwi oznaczała rodzinę, jej brak obcych.
Poza Polską
Tradycje zachodnie czytają krew przez utratę sił życiowych, bliskowschodnie przez winę i rozliczenie. Polskie odczytanie rodzinne jest wyraźnie odrębne i konsekwentne.
Co zmienia kontekst
Tradycja rozróżniała przypadki i często czytała je odwrotnie. Tam, gdzie żadnego rozróżnienia nie notuje, piszemy to wprost zamiast dopisywać wróżbę.
Krew własna
Najsilniejszy wariant i zawsze odnoszony do najbliższych. „Krew nie woda” to nie przenośnia, tylko klucz do całego hasła.
Krew cudza, którą widzisz
Kieruje sen do tej osoby — do dalszej rodziny albo do spraw, o których wiesz, ale nie jesteś ich stroną.
Krwawienie bez rany
Notowane osobno jako sprawa rodzinna, która ciągnie się bez wyraźnej przyczyny. Brak przyczyny jest tu treścią.
Krew na rękach albo na ubraniu
Wariant o zaangażowaniu: sprawa rodzinna, w której masz udział. Poczucie winy dopisała do tego obrazu dopiero literatura.
Co dopisały senniki internetowe
Senniki wiążą krew głównie ze zdrowiem i lękiem, co jest odczytaniem zachodnim. Polskie znaczenie rodzinne w treściach internetowych praktycznie zniknęło.
Gdzie to sprawdzić
Nie podajemy numerów stron, bo hasła piszemy z ogólnej znajomości polskiej etnografii, a nie przepisując zdania z konkretnych akapitów — przypis stronicowy byłby fałszywą precyzją. Poniżej prace, w których ten materiał jest zebrany i w których można go zweryfikować.
- Oskar Kolberg, Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, tańce i melodie, 1857–1890 Trzydzieści trzy tomy zapisów terenowych z całej Polski. Podstawowy zbiór, w którym notowane są gusła i przesądy — także senne.
- Kazimierz Moszyński, Kultura ludowa Słowian, t. II: Kultura duchowa, 1934 Praca porządkująca słowiańskie wierzenia, w tym wróżebne odczytywanie snów i znaków. Pokazuje, co jest wspólne Słowiańszczyźnie, a co lokalne.
- Jerzy Bartmiński (red.), Słownik stereotypów i symboli ludowych, wydawany od 1996 Współczesne opracowanie ludowej symboliki, hasło po haśle, z przypisami do źródeł. Najlepsze miejsce, żeby sprawdzić pojedynczy symbol.
- tradycja przypisywana Ibn Sirinowi, Tafsir al-ahlam (Wykład snów), od VIII w. Podstawa sennika arabskiego i bliskowschodniego. Autorstwo jest sporne — to raczej narosła tradycja niż jedna książka.
Inne sny — ciało
Sen pokazuje obraz. Karty odpowiadają na pytanie
Jeśli ten sen wraca, to zwykle znak, że sprawa jest otwarta. Rozkład pozwala zapytać o nią wprost.
Tarot — 3 karty