Kał

Sennik · Ciało

Kał

Jeden z najczęściej wyszukiwanych snów w Polsce i jeden z nielicznych, gdzie tradycja jest jednoznacznie pomyślna.

Opowiedz o tym śnie

Trzy pytania. Nie zwiększają trafności — zawężają, która z tradycyjnych interpretacji pasuje do Twojego snu.

Co się z tym działo?
Jaki był ton tego snu?
Kiedy się obudziłaś?

Co notuje tradycja

Odchody we śnie zapowiadały pieniądze — im więcej, tym większa kwota. Wierzenie jest notowane w całej Polsce i miało praktyczne tło: obornik był w gospodarstwie wartością, warunkiem plonu. Wdepnięcie uchodziło za szczęście szczególne i do dziś funkcjonuje w mowie potocznej.

Poza Polską

Ta sama wykładnia jest w Niemczech, Turcji i we Włoszech — jedno z niewielu wierzeń sennych zgodnych na całym kontynencie. W sennikach chińskich odchody także oznaczają bogactwo.

Co zmienia kontekst

Tradycja rozróżniała przypadki i często czytała je odwrotnie. Tam, gdzie żadnego rozróżnienia nie notuje, piszemy to wprost zamiast dopisywać wróżbę.

Własne odchody

Odnoszone do własnych finansów — pieniędzy, na które sama zapracujesz. Wariant podstawowy i, jak całe hasło, tradycyjnie pomyślny.

Cudze odchody

Pieniądze, które przyjdą z zewnątrz: spadek, zwrot, wypłata od kogoś. Obrzydzenie w tym śnie tradycji nie interesowało.

Ubrudzenie się

Wbrew odczuciu podczas snu to wariant najlepszy — korzyść nieoczekiwana i bez wysiłku. Wierzenie przetrwało w mowie potocznej i to najlepszy dowód, jak było powszechne.

Sprzątanie albo brodzenie w nieczystościach

Pieniądze, przy których trzeba się napracować. Im więcej obrzydzenia i wysiłku, tym większy koszt korzyści.

Co dopisały senniki internetowe

Senniki zachowały tu tradycyjne odczytanie, bo jest zaskakujące i dobrze się czyta. To jeden z niewielu przypadków, w których treść internetowa zgadza się ze zbiorami.

Gdzie to sprawdzić

Nie podajemy numerów stron, bo hasła piszemy z ogólnej znajomości polskiej etnografii, a nie przepisując zdania z konkretnych akapitów — przypis stronicowy byłby fałszywą precyzją. Poniżej prace, w których ten materiał jest zebrany i w których można go zweryfikować.

  • Oskar Kolberg, Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, tańce i melodie, 1857–1890 Trzydzieści trzy tomy zapisów terenowych z całej Polski. Podstawowy zbiór, w którym notowane są gusła i przesądy — także senne.
  • Kazimierz Moszyński, Kultura ludowa Słowian, t. II: Kultura duchowa, 1934 Praca porządkująca słowiańskie wierzenia, w tym wróżebne odczytywanie snów i znaków. Pokazuje, co jest wspólne Słowiańszczyźnie, a co lokalne.
  • Jerzy Bartmiński (red.), Słownik stereotypów i symboli ludowych, wydawany od 1996 Współczesne opracowanie ludowej symboliki, hasło po haśle, z przypisami do źródeł. Najlepsze miejsce, żeby sprawdzić pojedynczy symbol.
  • Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska ilustrowana, 1900–1903 Dawne realia — sprzęty, obyczaje, role społeczne — bez których część obrazów sennych czyta się dziś opacznie.
  • tradycja przypisywana Ibn Sirinowi, Tafsir al-ahlam (Wykład snów), od VIII w. Podstawa sennika arabskiego i bliskowschodniego. Autorstwo jest sporne — to raczej narosła tradycja niż jedna książka.
  • tradycja przypisywana Księciu Zhou, Zhou Gong jie meng (Książę Zhou wykłada sny), tekst notowany od starożytności Najpowszechniejszy sennik chiński, do dziś podstawa serwisów w Chinach. Znaczenia idą tam często za podobieństwem brzmienia słów, nie za obrazem.

Inne sny — ciało

Sen pokazuje obraz. Karty odpowiadają na pytanie

Jeśli ten sen wraca, to zwykle znak, że sprawa jest otwarta. Rozkład pozwala zapytać o nią wprost.

Tarot — 3 karty