Pies

Sennik · Zwierzęta

Pies

Pies jest w polskiej tradycji sennej znakiem człowieka, nie zwierzęcia: mówi o czyjejś wierności albo jej braku.

Opowiedz o tym śnie

Trzy pytania. Nie zwiększają trafności — zawężają, która z tradycyjnych interpretacji pasuje do Twojego snu.

Jak blisko było to zwierzę?
Jaki był ton tego snu?
Kiedy się obudziłaś?

Co notuje tradycja

Zbiory ludoznawcze notują psa jako obraz przyjaciela. Pies przyjazny to sprzymierzeniec, pies obcy i warczący — ktoś, kto udaje życzliwość. Szczekanie bez widocznego psa zapowiadało plotkę: „pies szczeka, ludzie gadają”. To jedno z nielicznych odczytań, które przetrwało w mowie potocznej.

Poza Polską

W tradycji śródziemnomorskiej pies pilnuje granicy między światami i bywa przewodnikiem. Ten wątek w polskim folklorze jest słaby i pojawia się raczej w podaniach niż w sennikach.

Co zmienia kontekst

Tradycja rozróżniała przypadki i często czytała je odwrotnie. Tam, gdzie żadnego rozróżnienia nie notuje, piszemy to wprost zamiast dopisywać wróżbę.

Pies przyjazny albo własny

Wierność i pomoc, na którą można liczyć. Wariant najlepszy i tradycyjnie czytany wprost, bez „na opak”.

Ugryzienie przez psa

Jedyny wariant notowany osobno: zdrada ze strony kogoś bliskiego, nie obcego — bo obcy pies nie ma czego zdradzać. Miejsce ugryzienia tradycji nie interesowało, mimo że senniki internetowe rozpisują je szczegółowo.

Pies na łańcuchu

Pomoc, po którą trzeba sięgnąć samemu — jest blisko, ale sama nie przyjdzie.

Czarny pies

Złowrogie znaczenie czarnego psa jest późne i przyszło z literatury, nie ze wsi. W polskich zbiorach kolor psa nie zmienia odczytania; liczy się to, czy pies był swój.

Co dopisały senniki internetowe

Senniki mnożą tu rasy, kolory i rozmiary. Tradycja rozróżnia trzy rzeczy: czy pies jest swój, czy obcy, czy gryzie.

Gdzie to sprawdzić

Nie podajemy numerów stron, bo hasła piszemy z ogólnej znajomości polskiej etnografii, a nie przepisując zdania z konkretnych akapitów — przypis stronicowy byłby fałszywą precyzją. Poniżej prace, w których ten materiał jest zebrany i w których można go zweryfikować.

  • Oskar Kolberg, Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, tańce i melodie, 1857–1890 Trzydzieści trzy tomy zapisów terenowych z całej Polski. Podstawowy zbiór, w którym notowane są gusła i przesądy — także senne.
  • Kazimierz Moszyński, Kultura ludowa Słowian, t. II: Kultura duchowa, 1934 Praca porządkująca słowiańskie wierzenia, w tym wróżebne odczytywanie snów i znaków. Pokazuje, co jest wspólne Słowiańszczyźnie, a co lokalne.
  • Jerzy Bartmiński (red.), Słownik stereotypów i symboli ludowych, wydawany od 1996 Współczesne opracowanie ludowej symboliki, hasło po haśle, z przypisami do źródeł. Najlepsze miejsce, żeby sprawdzić pojedynczy symbol.

Inne sny — zwierzęta

Sen pokazuje obraz. Karty odpowiadają na pytanie

Jeśli ten sen wraca, to zwykle znak, że sprawa jest otwarta. Rozkład pozwala zapytać o nią wprost.

Tarot — 3 karty