Pogrzeb

Sennik · Śmierć i zmarli

Pogrzeb

Pogrzeb we śnie to druga połowa najstarszej polskiej pary „na opak”: pogrzeb zapowiada wesele, wesele pogrzeb.

Opowiedz o tym śnie

Trzy pytania. Nie zwiększają trafności — zawężają, która z tradycyjnych interpretacji pasuje do Twojego snu.

Jaki miałaś w tym udział?
Jaki był ton tego snu?
Kiedy się obudziłaś?

Co notuje tradycja

Ta zamiana jest w zbiorach ludoznawczych notowana jako reguła. Poza nią pogrzeb czytano jako domknięcie: sprawa, która długo się ciągnęła, wreszcie się kończy. Własny pogrzeb widziany z boku uchodził za znak uwolnienia — od zobowiązania, nawyku albo relacji.

Poza Polską

Tradycje zachodnie czytają pogrzeb jako obrzęd przejścia i zamknięcia etapu, bez odwrócenia. Odwrócenie na wesele jest specyficznie słowiańskie i bałkańskie.

Co zmienia kontekst

Tradycja rozróżniała przypadki i często czytała je odwrotnie. Tam, gdzie żadnego rozróżnienia nie notuje, piszemy to wprost zamiast dopisywać wróżbę.

Pogrzeb osoby żyjącej

Dotyczy zmiany w relacji z nią, nie jej zdrowia. Ta sama zasada co przy śmierci — i tak samo trudna do przyjęcia w pierwszej chwili.

Własny pogrzeb

Uwolnienie od czegoś, co ciążyło. Wariant konsekwentnie czytany pomyślnie, wbrew obrazowi.

Pogrzeb bez trumny albo bez żałobników

Sprawa zamknięta po cichu, bez rozmowy. Brak obrzędu był tu treścią.

Pogrzeb jako wesele

Para wesele–pogrzeb jest w polskiej tradycji najsilniejszym przykładem czytania „na opak”. Pogrzeb zapowiadał wesele i odwrotnie — dlatego oba obrazy warto czytać razem.

Co dopisały senniki internetowe

Senniki podają pogrzeb jako złą wróżbę, co jest odwróceniem tego, co mówi tradycja. Przy tym haśle rozbieżność między folklorem a treścią internetową jest największa w całym senniku.

Gdzie to sprawdzić

Nie podajemy numerów stron, bo hasła piszemy z ogólnej znajomości polskiej etnografii, a nie przepisując zdania z konkretnych akapitów — przypis stronicowy byłby fałszywą precyzją. Poniżej prace, w których ten materiał jest zebrany i w których można go zweryfikować.

  • Oskar Kolberg, Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, tańce i melodie, 1857–1890 Trzydzieści trzy tomy zapisów terenowych z całej Polski. Podstawowy zbiór, w którym notowane są gusła i przesądy — także senne.
  • Kazimierz Moszyński, Kultura ludowa Słowian, t. II: Kultura duchowa, 1934 Praca porządkująca słowiańskie wierzenia, w tym wróżebne odczytywanie snów i znaków. Pokazuje, co jest wspólne Słowiańszczyźnie, a co lokalne.
  • Jerzy Bartmiński (red.), Słownik stereotypów i symboli ludowych, wydawany od 1996 Współczesne opracowanie ludowej symboliki, hasło po haśle, z przypisami do źródeł. Najlepsze miejsce, żeby sprawdzić pojedynczy symbol.
  • Henryk Biegeleisen, Śmierć w obrzędach, zwyczajach i wierzeniach ludu polskiego, 1930 Stąd pochodzi to, co piszemy o zmarłych przychodzących z prośbą i o czytaniu śmierci „na opak”.
  • Adam Fischer, Zwyczaje pogrzebowe ludu polskiego, 1921 Opis praktyk pogrzebowych, bez których para wesele–pogrzeb w polskiej tradycji sennej jest nieczytelna.

Inne sny — śmierć i zmarli

Sen pokazuje obraz. Karty odpowiadają na pytanie

Jeśli ten sen wraca, to zwykle znak, że sprawa jest otwarta. Rozkład pozwala zapytać o nią wprost.

Tarot — 3 karty