Mięso

Sennik · Przedmioty

Mięso

Mięso było we wsi rzadkim luksusem, więc sen o nim czytano przez dostatek — ale z zastrzeżeniem.

Opowiedz o tym śnie

Trzy pytania. Nie zwiększają trafności — zawężają, która z tradycyjnych interpretacji pasuje do Twojego snu.

Co się z tym działo?
Jaki był ton tego snu?
Kiedy się obudziłaś?

Co notuje tradycja

Mięso surowe zapowiadało chorobę albo kłopot, gotowane — dostatek i gościnę. Rozróżnienie to jest w zbiorach konsekwentne i ma tło praktyczne: surowe mięso w chacie bez lodówki oznaczało ryzyko. Mięso zepsute było znakiem wyraźnie złym.

Poza Polską

Senniki bliskowschodnie czytają mięso surowe podobnie ostrzegawczo. Tradycja zachodnia wiąże je częściej z popędami i cielesnością — odczytanie młodsze, wywodzące się z psychoanalizy.

Co zmienia kontekst

Tradycja rozróżniała przypadki i często czytała je odwrotnie. Tam, gdzie żadnego rozróżnienia nie notuje, piszemy to wprost zamiast dopisywać wróżbę.

Mięso surowe

Choroba albo kłopot. Rozróżnienie surowe–gotowane jest w zbiorach konsekwentne i miało tło praktyczne: w chacie bez lodówki surowe mięso oznaczało ryzyko.

Mięso gotowane

Dostatek i gościna. Mięso było rzadkim luksusem, więc jego obecność na stole czytano wprost.

Mięso zepsute

Znak jednoznacznie zły — i jeden z niewielu w tym senniku, przy którym tradycja nie zostawiała miejsca na odczytanie „na opak”.

Krojenie mięsa

Dzielenie się dostatkiem albo, w wersji ostrzejszej, rozdrabnianie majątku. Kontekst snu rozstrzyga.

Co dopisały senniki internetowe

Senniki rozdzielają gatunki mięsa na osobne wróżby. Tradycja rozróżnia surowe i gotowane — i to jedyne rozróżnienie, które ma oparcie.

Gdzie to sprawdzić

Nie podajemy numerów stron, bo hasła piszemy z ogólnej znajomości polskiej etnografii, a nie przepisując zdania z konkretnych akapitów — przypis stronicowy byłby fałszywą precyzją. Poniżej prace, w których ten materiał jest zebrany i w których można go zweryfikować.

  • Oskar Kolberg, Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, tańce i melodie, 1857–1890 Trzydzieści trzy tomy zapisów terenowych z całej Polski. Podstawowy zbiór, w którym notowane są gusła i przesądy — także senne.
  • Kazimierz Moszyński, Kultura ludowa Słowian, t. II: Kultura duchowa, 1934 Praca porządkująca słowiańskie wierzenia, w tym wróżebne odczytywanie snów i znaków. Pokazuje, co jest wspólne Słowiańszczyźnie, a co lokalne.
  • Jerzy Bartmiński (red.), Słownik stereotypów i symboli ludowych, wydawany od 1996 Współczesne opracowanie ludowej symboliki, hasło po haśle, z przypisami do źródeł. Najlepsze miejsce, żeby sprawdzić pojedynczy symbol.
  • Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska ilustrowana, 1900–1903 Dawne realia — sprzęty, obyczaje, role społeczne — bez których część obrazów sennych czyta się dziś opacznie.
  • tradycja przypisywana Ibn Sirinowi, Tafsir al-ahlam (Wykład snów), od VIII w. Podstawa sennika arabskiego i bliskowschodniego. Autorstwo jest sporne — to raczej narosła tradycja niż jedna książka.

Inne sny — przedmioty

Sen pokazuje obraz. Karty odpowiadają na pytanie

Jeśli ten sen wraca, to zwykle znak, że sprawa jest otwarta. Rozkład pozwala zapytać o nią wprost.

Tarot — 3 karty